|
Strona 1 z 3 Pierwsze spojrzenie. To jest właśnie to. To wszystko, co masz,
żeby zrobić pierwsze wrażenie na drugiej osobie, która albo się
Tobą zainteresuje, albo nie. Później możesz zmienić to wrażenie,
jeżeli będziesz miał ku temu okazję. Jednak w jej głowie na zawsze
pozostanie coś, co będzie jej przypominać o chwili, kiedy Cię
poznała.
To może działać na Twoją korzyść. Być może ktoś zwrócił
na Ciebie uwagę, gdy dokonywałeś bohaterskich czynów, dzięki
czemu zawsze będzie Cię pamiętać w tym kontekście, bez względu
na to, co zrobisz później. A może w momencie poznania drugiej
osoby zachowywałeś się najgorzej, jak potrafisz, i musisz walczyć
z tym pierwszym wrażeniem, próbując przedstawić się w pozytywnym
świetle.
Zatem masz dwie – trzy sekundy na zrobienie wrażenia
na drugiej osobie, która albo Cię polubi, albo nie.
Jeżeli w to nie wierzysz, pójdź do sklepu, baru albo restauracji
i rozejrzyj się wkoło. Jak długo Twój wzrok spoczywa na innej
osobie, zanim wyrobisz sobie zdanie na jej temat?
Czy jest atrakcyjna? Czy jest interesująca? Czy jest warta tego,
aby włożyć trud w poznanie jej?
Wydanie takiej opinii nie trwa długo, prawda? Kiedy rozglądasz się po pomieszczeniu, na co zwracasz uwagę
u innych ludzi? Co zauważasz najpierw?
Ilu ludzi w pomieszczeniu w ogóle nie dostrzegasz? To może
brzmieć dziwnie, ale taka jest prawda. Nasze umysły filtrują ludzi,
przedmioty i wydarzenia, które widzimy wokół siebie.
To tak, jakbyś patrzył przez podziurawioną tarczę. Część „rzeczywistości”
jest dla nas całkowicie niewidoczna. Jest to udogodnienie
dla świadomego umysłu, który w ten sposób zawęża proces
podejmowania decyzji i uwalnia nas od zbędnego wysiłku. W dzisiejszym
świecie dociera do nas zbyt wiele informacji naraz. Gdybyśmy
musieli świadomie decydować o tym, na które z tych wydarzeń
albo obiektów powinniśmy zwrócić uwagę, bylibyśmy wykończeni
i zabrakłoby nam energii na robienie rzeczy, które są dla nas
ważne.
Czy kiedykolwiek zdarzyło Ci się, że będąc z kimś w miejscu
publicznym, usłyszałeś od niego wzmiankę na temat osoby obecnej
w tym samym miejscu, z której istnienia w ogóle nie zdawałeś
sobie sprawy? Jeszcze zanim przeszliśmy do fazy sortowania, polegającej
na oddzieleniu ludzi interesujących od tych nieciekawych,
nasz podświadomy system filtrujący już zawęził nasz wybór. Ludzie,
którzy są nam całkowicie obojętni albo nie oferują nam żadnych
interesujących możliwości, mogą zostać całkowicie usunięci
z naszego pola widzenia. Dla nastolatków mogą to być ludzie
w średnim wieku oraz starsi. Mogą oni uznać, że ci ludzie „do
niczego im się nie przydadzą” i dlatego nie widzą ich nawet świadomie.
Dlatego nasz umysł podświadomie filtruje rzeczy, które uznaje
za niepotrzebne w danym momencie. Oczywiście, może być
w błędzie!
Nam pozostaje patrzeć przez dziury w tej perforowanej tarczy.
Zwracamy uwagę na to, co widać w ograniczonym przez nasz
umysł polu widzenia. Robiąc to, rozpoczynamy proces sortowania,
który pomaga nam oddzielić to, co jest interesujące i atrakcyjne,
od tego, co takie nie jest.
Każdy z nas ma systemy filtrujące i sortujące, które wykorzystuje
do wyszukiwania potencjalnych partnerów i przyjaciół, a także
ludzi, z którymi chce przebywać. Dla każdej z tych trzech kategorii
mamy różne kryteria.
Jeżeli szukamy partnerów biznesowych, korzystamy z określonego
systemu wykrywania, który pomaga nam zidentyfikować
obiecującą okazję. Przyciąga nas ktoś, kto robi wrażenie profesjonalisty,
osoby pewnej siebie i opanowanej.
Kiedy chcemy poznać nowych przyjaciół, stosujemy zupełnie
inny system sortowania. Zwracamy uwagę na ludzi, którzy wydają
się być podobni do nas. Podobają nam się ci ludzie, którzy
ubierają się tak jak my, mają podobne uczesanie, zainteresowania,
stan cywilny i reprezentują podobny status.
Jeżeli jednak szukamy partnera do związku, korzystamy z wyjątkowego
systemu sortowania. Jest on oparty na naszych doświadczeniach
z przeszłości i uwzględnia obecne warunki, oczekiwania
oraz nadzieje na przyszłość. Ogólnie rzecz biorąc, gdy szukamy
życiowego partnera, odwołujemy się do wytycznych, które są dużo
bardziej szczegółowe niż w pierwszych dwóch przypadkach.
Bez względu na to, jakie to są kryteria, wrażenie jest
natychmiastowe. Odrzucamy wszystkich, którzy nie
spełniają naszych standardów.
Rozwodnik, który został „oskubany” przez byłą żonę, kobieta, która
zakończyła związek pełen przemocy, oraz nastolatka, który szuka
pierwszej miłości — ci wszyscy ludzie mają własne systemy filtrowania,
dostosowane do ich indywidualnych potrzeb. Wraz z wiekiem
nasze kryteria sortowania zmieniają się. Gdy dojrzewamy,
nabieramy doświadczenia i zmieniamy opinię na temat tego, co
jest dla nas korzystne i pożądane, a czego powinniśmy unikać.
Oprócz tego, co przed chwilą opisaliśmy jako genetyczne uwarunkowania
decydujące o atrakcyjności i pożądaniu, istnieją również
podstawowe kryteria, które decydują o tym, jak reagujemy
na nowo poznaną osobę. Genetyczne uwarunkowania sprawiają,
że mężczyzna szuka kobiet, z którymi może nawiązać kontakty
seksualne, natomiast kobiety poszukują takich mężczyzn, którzy
zapewnią im bezpieczeństwo finansowe. Być może tak jesteśmy
„zaprogramowani” — może tak podpowiadają nam pierwotne,
zwierzęce instynkty — jednak we współczesnym świecie w kontaktach
międzyludzkich, przy uwzględnieniu upływającego czasu
i wszystkich ludzkich czynników ekologicznych, nadal mamy do
czynienia z „pierwszym wrażeniem”.
Typ osoby, którą uważamy za atrakcyjną, zmienia się wraz
z wiekiem. Nasze gusty stają się bardziej dojrzałe. W młodości
szukaliśmy kogoś, kto ma idealny wygląd fizyczny (według naszych
kryteriów) i kogo akceptują nasi przyjaciele. Im starsi jesteśmy,
tym bardziej jesteśmy skłonni do kompromisów. Rezygnujemy
z kryterium atrakcyjności fizycznej na rzecz bardziej realistycznych
kwestii: szukamy partnera, który jest do nas podobny. W późniejszych
etapach życia niektórzy z nas biorą rozwód albo przechodzą
podobne doświadczenia życiowe. Dzięki kolejnym przeżyciom
stajemy się bardziej doświadczeni i mądrzejsi. Im starsi jesteśmy,
tym mniejsze znaczenie ma dla nas wygląd zewnętrzny, a tym,
czego szukamy, staje się stabilność i uczucie.
Pierwsze wrażenie
Na pierwsze wrażenie wpływa wygląd człowieka i jego zwyczaje.
Wśród istotnych elementów możemy wyróżnić strój, włosy, schludność,
wyraz twarzy, pozę, rysy twarzy, wagę, wysokość, proporcje,
sprawność fizyczną, zdrowie, gesty rąk, wdzięk i ton głosu. Zwracamy
uwagę na te wszystkie kwestie, kiedy oceniamy ogólną atrakcyjność
danej osoby.
To, na co zwracasz uwagę najpierw, zależy od osoby, której się
przyglądasz. Jedną osobę możesz zauważyć z powodu jej włosów,
a inna przyciąga Twoją uwagę uśmiechem i sposobem poruszania
się.
Można być przekonanym, że wie się wszystko, co trzeba, o nowo
poznanej osobie na podstawie tego jednego pierwszego wrażenia.
To podejście jest nieświadome, natychmiastowe i bardzo dyskryminujące.
Jest ono naturalnym i, jak się okazuje, bardzo ważnym
narzędziem umożliwiającym przetrwanie. Od samych początków
istnienia rodzaju ludzkiego człowiek musiał bardzo szybko rozpoznawać
niebezpieczeństwo, a także umieć odróżnić przyjaciela
od wroga.
Ważne jest, abyś umiał opracować wiarygodne standardy
dla relacji, które chcesz nawiązać z innymi
ludźmi, oraz dla ludzi, których chcesz poznać bliżej.
Brak standardów spowodowałby, że wszyscy podobaliby się
nam tak samo. Bez tych decydujących czynników moglibyśmy
się zakochać tak samo w Hitlerze, jak w księżniczce Dianie.
Oczywiście nie należy mylić tych standardów z ogólnymi uprzedzeniami.
Kiedy poznajemy nową osobę, sądzimy, że wiemy o niej wszystko,
tymczasem to dopiero początek drogi ku jej poznaniu. Ile razy
zdarzyło Ci się, że uznałeś kogoś za niegodnego zainteresowania,
dopóki nie poznałeś go lepiej? Jak często byłeś kimś zafascynowany,
dopóki z nim dłużej nie porozmawiałeś? To zdarza się ciągle.
Jednak nie o to tutaj chodzi. Istotne jest to, że jeżeli nie zwrócimy
na kogoś uwagi od razu, małe są szanse na to, że nawiążemy
z nim bliższą znajomość.
Prawdą jest, że ludzie często łączą się w pary, kiedy już się
dobrze znają. W takich przypadkach partnerzy podejmują decyzję
o wspólnym życiu na podstawie czegoś więcej niż tylko dobrego
pierwszego wrażenia. Jednak nie zawsze mamy tyle czasu na
rozniecenie płomienia w sercu ukochanej osoby. Ten scenariusz
wymaga czasu, cierpliwości i wytrwałości — rzeczy, których w dzisiejszych
czasach zazwyczaj nam brakuje!
Dlatego jeszcze raz powtarzam: pierwsze wrażenie — pierwsze
spojrzenie — ma ogromne znaczenie.
Nawet jeżeli w przyszłości będziesz miał możliwość
dokładniejszego zgłębienia charakteru i osobowości
danego człowieka, będziesz musiał pokonać wszelkie
uprzedzenia, które powstały w wyniku pierwszego
wrażenia.
Nie byłoby prościej zrobić wspaniałe pierwsze wrażenie?
(ML) Kiedy miałam 11 lat, mój ojciec, Maurice LaBay, powiedział
coś, co wywarło na mnie ogromny wpływ —pamiętam to
do dziś. Co ciekawe, kiedy powiadomiłam go, że zamierzam zacytować
jego słowa w tej książce, nawet nie pamiętał, że to powiedział,
ale oświadczył, że nadal zgadza się z tym stwierdzeniem.
Przypominam Ci, że miałam wtedy tylko 11 lat. Nie byłam już
dzieckiem, ale dopiero wchodziłam w okres dojrzewania. Na
twarzy miałam trądzik i bardzo wątpiłam w to, czy kiedykolwiek
będę piękna albo atrakcyjna — mimo że moi kochający rodzice
zapewniali mnie, że jestem ładną dziewczynką.
Żeby przybliżyć Ci nieco sytuację, powiem tylko, że w tamtych
czasach pasażerowie, wsiadając i wysiadając z samolotów, musieli
pokonać wysokie schody łączące samolot z pasem startowym.
(Tak, jestem aż taka stara!). Dowiedzieliśmy się, że do Denver ma
przylecieć Ann-Margaret. Jej samolot miał wylądować na lotnisku
Stapleton Airport i w jakiś sposób godzina przylotu przedostała
się do publicznej wiadomości. Tata postanowił pojechać ze mną
i z moim bratem na lotnisko, żeby spojrzeć na Ann-Margaret.
Zaparkowaliśmy na drodze biegnącej wzdłuż lotniska i stanęliśmy
przy samochodzie, smagani wiatrem, uczepieni łańcuchowego
płotu, który oddzielał nas od pasa startowego. (Później Beatlesi
mieli takie samo wejście na Mile High City).
Kiedy wyszła z samolotu i pomachała czekającym na nią fanom,
mój ojciec nonszalancko i najwyraźniej zupełnie nieświadomie
powiedział: „Każda kobieta może być atrakcyjna, jeżeli tylko popracuje
nad swoim wyglądem”.
Każdy jest w stanie być bardziej atrakcyjny, jeżeli
jest gotowy włożyć w to jakiś wysiłek.
Prosta koncepcja, ale jakże głęboka.
Wszystkie kobiety nie mogą wyglądać jak Ann-Margaret, ale
są w stanie wypracować własny styl piękna i udoskonalić swoje
naturalne atuty.
Liczba sposobów na zwiększenie własnej atrakcyjności jest
niemalże nieskończona. Kobiety mają najwięcej możliwości, ale
również panowie są w stanie wprowadzić radykalne zmiany w swoim
wyglądzie, jeżeli tylko są gotowi włożyć w to nieco wysiłku.
Pamiętając o wymienionej przed chwilą liście czynników branych
pod uwagę podczas sortowania, spójrzmy na kilka rzeczy,
które można zrobić, aby zwiększyć swoją atrakcyjność w trakcie
pierwszych sekund spotkania z nową osobą.
Ubranie i biżuteria
Wszyscy musimy być w coś ubrani! Cóż, pewnie są jakieś wyjątki.
Jednak to, co masz na sobie, mówi innym bardzo dużo na temat
Twojego smaku i poczucia własnego ja.
Od niepamiętnych czasów to, jak przyozdabiamy
nasze ciało, stanowi informację dla świata określającą
nasz status społeczno-ekonomiczny, stan
cywilny, zawód i wykonywane zajęcia.
Mamy szkolne mundurki, uniformy noszone przez określone
grupy zawodowe, stroje sportowe. Mamy ubrania, które pozwalają
odróżnić pracownika umysłowego od fizycznego. Czy to nie
jest ciekawe, że społeczno-ekonomiczny status danej osoby może
być określony za pomocą nazwy mówiącej o jej stroju (na przykład
„białe kołnierzyki”)? Zespoły sportowe mają własne barwy, a członkowie
gangów ulicznych noszą charakterystyczne ubrania, odróżniające
je od reszty społeczeństwa. Nasz strój mówi o naszej
przynależności do określonej klasy albo grupy.
Tak samo, gdy Ty wychodzisz z domu, Twoje ubranie daje
mnóstwo informacji ludziom, których spotykasz. Ich wrażenie
wcale nie musi być zgodne z prawdą — ale to jest właśnie pierwsze
wrażenie. Nieraz zdarza się, że zamożni ludzie idą do sklepu
w brudnych ubraniach roboczych, gdy podczas pracy w ogrodzie
orientują się, że brakuje im jakiegoś narzędzia. „Nie szata zdobi
człowieka”. Jednak w prawdziwym życiu, im lepiej jesteś ubrany,
tym większą uwagę przyciągasz, a w sklepach, restauracjach i innych
tego typu miejscach możesz liczyć na lepszą obsługę. Strój
naprawdę ma ogromne znaczenie.
Co zatem powinieneś zrobić, jeśli nie wiesz, jak się ubierać?
Po pierwsze, nie czuj się z tym źle. Większość ludzi nie posiada
takiej wiedzy. Jesteśmy tak zajęci zarabianiem na życie i wykonywaniem
codziennych obowiązków, że nie nadążamy za najnowszymi
trendami mody, nie sprawdzamy, które kolory pasują nam
najlepiej i nie zastanawiamy się, czy powinniśmy nosić paski
poziome, czy pionowe, żeby wyglądać szczuplej.
Niektórzy ludzie mają styl — albo mają czas na czytanie czasopism
o modzie. Ale nie musisz być projektantem, żeby ubierać
się w taki sposób, który pokaże Cię od jak najlepszej strony.
|
Artykuły 
