|
Mechanizm kreowania ról jest mechanizmem wspierającym ucieczkę w bezsilność. Kreowanie danej roli i manifestowanie jej w środowisku, zapewnia poczucie bezpieczeństwa.
Potrzeba bezpieczeństwa jest zazwyczaj silniejsza od pragnienia wolności i zachowania indywidualności. Dążenia te zostają skutecznie zablokowane już we wczesnym dzieciństwie. Rola, którą się kreuje, dość szybko staje się rolą, z której nie można się wycofać.
Człowiek, który całkowicie identyfikuje się ze swoją rolą, traci swobodę działania i zamienia się w marionetkę. Jednostka nie potrafi odnaleźć swojego „ja” pod maską wpojonej i zakodowanej roli.
Dopóki jednostka dobrze czuje się w kreowanej przez siebie roli, dopóty odgrywanie jej przychodzi z łatwością. Rola jest czymś w rodzaju maski, za którą można się ukryć i czuć bezpiecznie.
Najbardziej pospolitą rolą w społeczeństwie jest rola hierarchiczna. W systemie hierarchii społecznej, każdy zajmuje jakąś pozycję – wyższą bądź niższą – dba o jej utrzymanie i stara się manifestować jej wyższość wobec niższych szczebli. Rola związana z pozycją, wyznacza jednostce i jej otoczeniu określone miejsce w życiu społecznym.
Jak bronić się przed kreowaniem ról?
Przede wszystkim przez odrzucenie schematu roli i odwagę bycia tym, który psuje „zabawę”.
Nie udawaj kogoś, kim czujesz, że nie jesteś (zdejmij „maskę”, jeżeli jakąś nosisz). Bądź sobą i postępuj zgodnie z głosem serca. Nie pozwól innym sobą manipulować, mówić gdzie jest Twoje miejsce i jak powinieneś postępować. Przecież dobrze wiesz jak powinieneś się zachować. Słuchaj intuicji, ona jest najlepszym z Twoich doradców.
Andrzej Stefańczyk
Powyższy tekst jest fragmentem ebooka "Psychologia wywierania wpływu i psychomanipulacji", którego opis znajdziesz tutaj . |
